Waarom een zorgcentrum voor de Weduwen van Srebrenica

Wanneer ga je als hulporganisatie over tot actie laat je en het niet bij woorden? Onderstaand relaas is voor Stichting Proplan de reden om haar missie ‘help die geen helper hebben’ serieus te nemen en aan de slag te gaan. In het bijzonder omdat wij de enige zijn die wereldwijd naar de weduwen van Srebrenica omkijken. Lees het interview van Willem Pronk en het plan van aanpak voor een zorgcentrum.

JULLIE ZIJN DE ENIGEN DIE NAAR MIJ OMZIEN…
Door Willem Pronk

We ontmoeten haar in haar eenvoudige huisje dat we een maand terug hebben opgeknapt. Zo kan de kou tijdens de strenge winters iets minder makkelijk in het armetierig huisje komen. Medija Alemic is één van de duizenden weduwen van Srebrenica en woont in Slapovicina, een klein dorpje zo’n 20 km van het stadje Srebrenica. In de wintertijd is het vrijwel onbereikbaar en daarom leeft ze erg geïsoleerd. De pijn van het leven heeft haar gezicht getekend. Ze heeft twee zonen en haar man verloren, maar toch staan haar ogen niet dof. Ondanks haar 82 jaar en alle rampspoed is ze toch nog redelijk vitaal, wat ongetwijfeld zal komen omdat ze elke dag moet zorgen om te overleven.

Ze vertelt hoe ze voor de oorlog met haar gezin leefde en dat ze het samen goed hadden. “We hoopten samen oud te worden, maar dat mocht niet zo zijn. Dutchbat had moeten zorgen dat de enclave Srebrenica een veilige plek zou zijn, maar niets werd minder waar. Ruim 8500 mannen zijn vermoord, een genocide. Op de jaarlijkse herdenking spreekt de politiek met grote woorden over deze ramp, maar er is niks gebeurt wat ons enigszins heeft geholpen. Jullie zijn echt de enige die naar ons omzien. Het leven is hier niet makkelijk en in de winter is hier niemand. Als ik wat nodig heb moet ik zien hoe ik in Srebrenica kom. Een pensioentje van 120 euro per maand is teveel om dood te gaan, maar te weinig om van te leven. Maar het ergste is de toch de eenzaamheid. Arm zijn went, maar dagen niemand zien of spreken…. Daarom ben ik ben heel blij met jullie bezoekjes en de bijeenkomsten voor lotgenoten.”

Goed gaan doen

Wat gebeurd is in 1995 valt niet meer terug te draaien. Voor alle weduwen geldt het gemis van hun geliefden. Er heeft een amputatie plaatsgevonden: hun man, zoons, broers en tal van overige mannelijk familieleden zijn er niet meer. Goedmaken kunnen we niet, goed gaan doen kunnen wel. Daarom zetten wij ons in voor een zorgcentrum waar deze ouderen onbezorgd kunnen verblijven en waardig kunnen sterven. Is dat een droom die te mooi is om waar te zijn? Of geldt hier wat Mandela ooit zei: ‘Het lijkt onmogelijk…, totdat het is gedaan!’

EEN HEUS ZORGCENTRUM VOOR OUDEREN: WORDT DIT HET MOOISTE PROJECT SINDS HET BESTAAN VAN STICHTING PROPLAN?

Onze plannen zijn ambitieus, maar ook realistisch en toekomstbestendig. Om dit te kunnen realiseren is elke steun hard nodig. Voor de dokterspost zijn de kosten al gedekt. Voor de bouw van het zorgcentrum zal ruim 2 miljoen euro nodig zijn. Natuurlijk is dit veel geld, maar niet naar hen omkijken is verschrikkelijk. Daarnaast kost een dergelijk plan in Nederland het vierdubbele.

Op 11 juli 2020 is het 25 jaar geleden dat Srebrenica viel. In de loop van 2021 hoop ik de sleutel te kunnen overhandigen aan Medija Alemic, daarmee de officiële opening te doen en de droom te verwezenlijken. Ik hoop en bid dat zij en ik het mag meemaken.

Helpt u mee? Dan kunt u uw bijdrage overmaken op IN44INGB000 4350 357 van Stichting Proplan te Gouda o.v.v. Zorgcentrum Bosnië.

Namens Medija Alemic en al die andere ouderen: alvast hartelijk dank. Heeft u een vraag of een idee? Aarzel niet en mail naar info@stichtingproplan.nl.


- - "Waarom een zorgcentrum voor de Weduwen van Srebrenica"